Nie chodzi o to, że ks.Wielgus kolaborował z bezpieką. Ani o prawdziwość czy nieprawdziwość świstków (słowo z Glempa)zgromadzonych w jego teczce w IPN. Nawet jeżeli te świstki są nieprawdziwe, to i tak Wielgus się w końcu przyznał. A zatem o co chodzi? Ano o to, że kilka dni temu tak gorąco zaprzeczał prawdzie.

W uroczystość Trzech Króli w kościołach odczytano jego przeprosiny. Niewiele warte, bo kłamstwo nie zostało nazwane kłamstwem tylko mijaniem się z prawdą. Hm... Z prawdą mija się niechcący, przez nieuwagę, przez pomyłkę, a z premedytacją i uporem się kłamie. A zatem wypadało przeprosić za kłamstwa. (Bardzo podobne w stylu do kłamstw Kwaśniewskiego na temat dyplomu magistra.)

Kolaborację można mu było dość łatwo wybaczyć - jeśliby nastąpiły wyznanie win, skrucha i przeprosiny. Ale nie te wymuszone przez gazety, bo one się nie liczą. Proszę poczytać Katechizm Kościoła - tam napisano jakie są warunki spowiedzi i Bożego Miłosierdzia. Nic, co odbywa się pod zewnętrzną presją, czy pod przymusem nie jest ważne w Kościele. (NP. presja rodziców wywierana przed ślubem jest wystarczającym powodem do unieważnienia sakramentu małżeństwa.)

A zatem wybaczam kolaborację, wybaczam ludzką słabość. Tylko co z tego, skoro do sprawowania urzędu potrzebne są zupełnie inne rzeczy, niż wybaczenie? Metropolita powinien mieć nieposzlakowaną opinię oraz szacunek wśród wiernych i kleru. A szacunku nie sposób w siebie wmusić, choćbyś chciał. Musielibyśmy zatem przyjmować metropolitę z pokorą i w poczuciu dyscypliny wobec Rzymu, ale niezbędnego szacunku nadal by nie miał.

Obawiam się, że dla wielu z nas metropolita Wielgus był zgorszeniem, a to wystarczający i w pełni usprawiedliwiony powód do odwołania.

Jak on właściwie planował spojrzeć w oczy tym wszystkim księżom z diecezji warszawskiej, którzy mimo ostrych szykan ze strony ubecji jednak się nie załamali i nie zgodzili na kolaborację? Wielu z nich nie zrobiło kariery naukowej, nie wyjachało na stypendia, bo nie uległo. Jak zamierzał nawiedzić grób niezłomnego i odważnego ks. Jerzego Popiełuszki, znajdujący się na terenie jego jurysdykcji? A może nigdy by nie pojechał, tylko wysyłał zastępców? Jak planował nauczać prawdy, kiedy sam jest kłamcą? I nie chodzi o dawne grzeszki, o stare kłamstwa - chodzi o to, co robił w zeszłym tygodniu.