|
|
WOJCIECH CEJROWSKI
(rocznik 1964) HASŁOWO:
podróżnik, poszukiwacz ginących plemion Amazonii
osobowość telewizyjna
popularny dziennikarz radiowy
artysta kabaretowy (sam o sobie mówi: jestem komediant)
pisarz i publicysta
satyryk - gorący krytyk biurokracji i socjalizmu
krytyk muzyczny (wc: jestem po prostu osłuchany)
fotografik
...a z zawodu cieśla
|
Cokolwiek robi - zawsze z pasją.
Jest gorący, ostry, wyrazisty i do szpiku kości bezkompromisowy -
dla jednych to zaleta, dla innych największa jego wada.
Szczodry w krytyce. Oszczędny w pochwałach.
Wolisz, żeby był twoim entuzjastą, niż przeciwnikiem. Ale warto go
mieć nawet za przeciwnika, bo to godny przeciwnik - nieustępliwy,
wymagający, walczy do końca, ale gdy ci się uda go pokonać, w pełni
czujesz smak zwycięstwa. |
 |
 |
|
WYKSZTAŁCENIE
matura w elitarnym XVII L.O. im.A.F.Modrzewskiego
w Warszawie
studia:
Szkoła Teatralna (PWST) w Warszawie
Katolicki Uniwersytet Lubelski (KUL) w Lublinie
Uniwersytet Warszawski (UW) w Warszawie
Santa Clara University w Kalifornii, USA
Najbardziej pochłonęła go antropologia kultury,
a w szczególności badania terenowe ginących plemion Amazonii
JĘZYKI
mówi, myśli, pracuje i tworzy w trzech językach;
stosuje je wymiennie zależnie od aktualnych potrzeb:
polski
hiszpański (odmiana latynoska)
angielski (odmiana amerykańska)
Ponadto bez trudu porozumiewa się po rosyjsku i portugalsku
(odmiana brazylijska)
Potrafi imitować lokalne akcenty w sposób na tyle doskonały,
żeby w Kolumbii uchodzić np. za Meksykanina lub Argentyńczyka,
a w Nowym Jorku za przedstawiciela mniejszości włoskiej, polskiego
Żyda lub kowboja z Texasu.
ORGANIZACJE:
Wojciech Cejrowski należy do następujacych organizacji:
Royal Geographical Society - Królewskie
Towarzystwo Geograficzne w Londynie - jest trzecim w historii
Polakiem przyjętym w poczet tego prestiżowego grona jako członek
rzeczywisty (Fellow)
CMA - Country Music Association (USA)
ACMA - Australian Country Music Association
(Australia)
South American Explorers Club
|
|
 |
|
 |
KARIERA ZAWODOWA
POLA DZIAŁANIA:
Jego kariera dzieli się na trzy nurty: dziennikarstwo
polityczne i obyczajowe
działalność podróżniczo-eksploracyjna
dziennikarstwo muzyczne
Każdy z tych trzech nurtów owocuje na następujacych polach działania:
autorskie programy telewizyjne
audycje radiowe
publikacje prasowe
książki
występy sceniczne, prelekcje i wykłady
TELEWIZJA:
Najbardziej znany jest jego program "WC Kwadrans"
nadawany w TVP1 w latach 1994-96. Ostry, kontrowersyjny,
bezkompromisowy i śmieszny.
Oglądany przez 3 miliony widzów. Nikogo nie pozostawiał
obojętnym.
Ale był też szereg innych programów:
Wojciech Cejrowski zaczynał u boku Wojciecha Manna w programie
"Non Stop Kolor" w TVP2 w latach
1992-1994.
Równolegle z "WC Kwadransem" prowadził program
muzyczny pt. "Stajnia..." nadawany
w TVP1 oraz powtarzany przez Ośrodki Regionalne TVP.
W sezonie 1996-97 na zamówienie TV Niepokalanów (obecnie
PULS) zrealizował 30-odcinkowy cykl "Podróżnik",
w którym opowiadał o swoich wyprawach do Ameryki Południowej.
Rok 1997 to początek współpracy ze stacją RTL7, gdzie
WC występował najpierw w gronie znanych polskich satyryków
(Jan Pietrzak, Jan Tadeusz Stanisławski, Krzysztof Daukszewicz
i in.) w cyklu komentarzy satyrycznych,
potem zaś (w latach 1999-2000) prowadził w RTL7 talk-show
"Piękny i Bestia" w duecie
z Alicją Resich-Modlińską.
Ostatnio Cejrowski związany był z telewizją POLSAT - autorski
program "Z kamerą wśród ludzi" (2003-2004)
powtarzany potem przez TV4 i POLSAT 2.
Cykl ten gromadził przed telewizorami czwartą co do wielkości
widownię (2,5 miliona widzów) wśród wszystkich stacji
TV w Polsce (1 miejsce "Europa da się lubić", 2 miejsce
"Bezludna wyspa", 3 miejsce "Rozmowy w TOKu")
RADIO:
Pracę w Polskim Radiu rozpoczął w roku 1991 u boku Korneliusza
Pacudy cyklem audycji "Czy jest miejsce na
country w Polsce?".
Pozytywna odpowiedź słuchaczy, zaowocowała kontraktem
z amerykańskim koncernem medialnym ABC
- w styczniu roku 1992 rozgłośnie regionalne Polskiego
Radia S.A. w całym kraju rozpoczęły nadawanie American
Country Countdown w polskiej wersji językowej.
Wojciech Cejrowski (początkowo z K.Pacudą) prowadził tę
audycję przez 11 lat! Ostatnie, 519 wydanie, wyemitowano
w styczniu roku 2003.
W roku 1993 W.Cejrowski otrzymuje propozycję pracy w prywatnej stacji
Radio KOLOR, której właścicielami i założycielami są
Wojciech Mann i Krzysztof Materna.
Początkowo prowadzi autorską audycję muzyczną. Następnie także sławny
"Aeroplan" w duecie z Beatą Pawlikowską. A
w końcu także swój sztandarowy blok poranny, w każdą sobotę od godz. 6
do 10.
(To z tej porannej audycji w radiu KOLOR, narodził się telewizyjny "WC
Kwadrans".)
Współpracę z radiem Kolor kończy w roku 1997 (po odejściu Manna i Materny
i nieuniknionych zmianach programowych... na gorsze).
W latach 1997-1999 można go było słuchać w radiu WAWa.
Od roku 1995 do chwili obecnej, różne jego audycje trafiają, jako produkcja
zewnętrzna, do kilkudziesięciu stacji prywatnych i publicznych na terenie
całego kraju.
Najbardziej znany jest cykl podróżniczy pt. "Na drugim końcu
globusa" - ponad 300 odcinków wyemitowanych do tej pory
na antenie Radiowej Jedynki, Radia dla Ciebie, Radia Koszalin, Radia Merkury,
Radia PiK oraz sieci radiowej PLUS.
Od roku 1999 rozwija się też jego stała współpraca z Programem
Pierwszym Polskiego Radia:
- korespondencje zagraniczne dla "Z pierwszej ręki"
i "Radia kierowców"
- opowieści podróżnicze w "Lato z Radiem" oraz
"Cztery pory roku" .
W roku 2005 prowadził sobotni blok przedpołudniowy pt. "Zima z
radiową Jedynką", który stanowi sezonowy odpowiednik "Lata
z Radiem".
Dodatkowo od roku 2003 realizuje autorskie audycje muzyczne przygotowywane
na zlecenie Redakcji Muzycznej - "Muzyka na molo", "Audycja podzwrotnikowa"
WYSTĘPY ESTRADOWE:
Od roku 1995 nieprzerwanie daje występy kabaretowe w amerykańskim stylu
stantd up comedy - jeden człowiek z mikrofonem.
Występował na terenie całej Polski, Kanady, USA oraz Australii, a także
w ośrodkach polonijnych we Francji i Szwajcarii.
PRASA:
Wojciech Cejrowski sporo pisze i publikuje
na tematy społeczno-polityczne ( cykle felietonów: Gazeta Polska,
Tygodnik AWS, Ilustrowany Kurier Polski...)
oraz
pełne humoru reportaże z Ameryki Południowej ( Newsweek Rzeczpospolita,
Poznaj Świat i in.)
KSIĄŻKI:
Wydał 6 książek o łącznym nakładzie ponad 100 tys. egz.
Trzy z nich ("Kołtun się jeży", "Młot na lewicę"
i "Sól do oka"),
to pozycje z dziedziny publicystyki i humoru politycznego.
Trzy pozostałe ("Podróżnik WC", "Na końcu Orinoko",
"Gringo wśród dzikich plemion"), to książki podróżnicze.
Ostatnia z nich - "Gringo wśród dzikich plemion"
- otrzymała nagrodę literacką im. Arkadego Fiedlera "Bursztynowy
Motyl" dla najlepszej książki podróżniczej roku 2003.
WYPRAWY:
Od 20 lat organizuje wyprawy w najdziksze zakamarki naszej planety.
Był w 40 krajach na 6 kontynentach.
Najczęściej jeździ do Amazonii. Zawsze w konkretnym celu: by ostatnich
wolnych Indian ocalić od zagłady i zapomnienia.
Tworzy dokumentację ginących plemion i ludów pierwotnych.
Dociera tam, gdzie nie docierają inni. Oto przykłady:
- W roku 1996 na piechotę przedziera się z Panamy do Kolumbii, pokonując
po drodze bagnistą puszczę Darien, znaną jako "Biegun Dżungli".
- W roku 1999 w Gujanie najpierw pokonuje całą trasę Camel Trophy, a potem
przedziera się dużo dalej - do ostatniej istniejącej wioski plemienia
Wai Wai.
- Rok później powtarza podobny wyczyn na Gran Chaco w Paragwaju - tam
także dociera dalej niż Camel Trophy.
Wielokrotnie płynął indiańskimi pirogami w głąb dziewiczej puszczy; przez
całe tygodnie pozbawiony kontaktu z cywilizacją. A potem mieszkał wśród
Indian i żył tak jak oni: budował szałasy, chodził na polowania, jadł
to co oni lub... razem z nimi głodował. Wszystko po to, by zdobyć i ocalić
wiedzę na temat ludów żyjących wciąż
w epoce kamiennej.
|
 |
 |
|
NAGRODY:
6 NOMINACJI DO "WIKTORA" - za działalność telewizyjną
(kategorie: najlepszy aktor, najlepszy dziennikarz, komentator-publicysta,
najlepszy prezenter TV, największe odkrycie telewizyjne roku, największa
osobowość TV)
NAJCIEKAWSZY CZŁOWIEK ROKU - tytuł przyznany przez Gazetę
Polską
"BURSZTYNOWY MOTYL" 2003 - nagroda im. ARKADEGO
FIEDLERA dla najlepszej książki podróżniczej roku ("Gringo wśród
dzikich plemion")
"ŚWIRY 2004" - nominacja w kategorii najbardziej
zwariowana osobowość TV
"BŁĘKITNY MELONIK" - nagroda specjalna na
VIII Festiwalu Dobrego Humoru za "pokazywanie świata
z humorem" w programie "Boso przez świat".
WYPRAWY:
(w porządku chronologicznym)
1985 - Kuba, Meksyk - ekspedycja speleologiczna
1986 - Meksyk - dokumentacja stanowisk
archeologicznych kultury Tolteków
1986 - Meksyk - "Lakandoni - potomkowie
Majów"
1987 - Meksyk - dokumentacja stanowisk
archeologicznych Majów
1987/88 - Meksyk - "Plemiona pogranicza
- między światem Azteków i Majów"
1989 - ZSRR - "Ławry - stolice prawosławia"
1989 - Meksyk - "Zagubione plemię
- współcześni potomkowie Indian"
1990 - Gwatemala, Honduras, Meksyk -
"Mundo Maya"
1990 - ZSRR - "Życie w komunałkach"
1990 - Kaukaz - wyprawa krajoznawcza
1991 - Kostaryka, Nikaragua, Honduras, Salwador,
Gwatemala, Belize - "Guerrilla - partyzanci,
rebelianci i zwyczajni bandyci"
1991 - Gwatemala - nieznane ruiny Majów,
potomkowie niewolników z Jamajki
1992 - Teksas/Meksyk - "Plemiona
pogranicza - Tarahumara, Raramuri"
1993 - USA - Współczesne obrzędy indiańskie
POW WOW
1994 - Honduras, Meksyk - projekt "Indianie
Miskito"
1995 - Kolumbia - Indianie Kogi
1996 - Panama/Kolumbia - piesze przejście
Darien, Indianie Choco i Kuna
1997 - Wenezuela/Brazylia - Indianie
Yanomami, Kurripaco i Piaroa
1997 - Australia - "Z Adelajdy na
półwysep York"
1998 - Wenezuela/Kolumbia - Indianie
Carapana
1998 - USA/Kanada/Meksyk - "Mennonici,
Amisze i Mormoni"
1999 - Gujana/Wenezuela/Brazylia - ostatni
Indianie Wai Wai
1999/2000 - Maroko - "Ramadan"
2000 - Paragwaj/Brazylia - Mennonici,
Indianie Ache, Ayoreo, Nivacle - Gran Chaco
2001 - Peru/Ekwador - przeprawa rzeką
Napo, plemię Sekoya
2002 - Kolumbia, Peru, Brazylia - plemiona
Marubo, Mayoruna i Yagua
2003 - Surinam/Gujana Fr./ Brazylia -
plemiona Bush Negros, Wayana, Tirio i Wai Wai
2004 - Izrael/Palestyna - Śladami Jezusa
2004 - Kostaryka/Panama - Garifuna -
afrykańskie plemię na Karaibach
2005 - Peru - tropami Inków, Machu Picchu,
Cuzco
2005 - Boliwia - redukcje jezuickie na
boliwijskim Chaco, rzeką Rio Madre de Dios do Peru
2006 - Peru
2006 - Meksyk
WYPRAWY:
(w porządku alfabetycznym)
Australia (1997)
Belize (1991, 2003)
Boliwia (2005)
Brazylia (1999, 2000, 2002, 2003)
Ekwador (2001, 2002)
Gujana (1999)
Gujana Francuska (2003)
Gwatemala (1990, 1991)
Honduras (1990, 1991, 1994)
Izrael (2004)
Kolumbia (1995, 1996, 1998, 2002)
Kostaryka (1991, 2004)
Maroko (1999-2000)
Meksyk, szesnastokrotnie (1985-2006)
Nikaragua (1991)
Panama (1996, 2004)
Paragwaj (2000)
Peru (2001, 2002, 2006)
Salwador (1991)
Surinam (2003)
Wenezuela (1997, 1998, 1999)
|
 |

|